Prędkość przemian w Irlandii doskonale oddają wskaźniki PKB – w roku 1973, kiedy to dołączyła ona do EWG jej PKB wynosił 59% średniej UE. W roku 2002 wzrósł on do aż 121% średniej. W latach ’90 bezrobocie na Zielonej Wyspie wynosiło 14%, kiedy to w roku 2000 dzięki mnogim reformom ograniczono je do zaledwie 4%. Dynamika wzrostu realnego PKB Irlandii oscyluje rokrocznie w okolicach 4,5%, co na daną chwilę stanowi tempo dwukrotnie wyższe, niż te, którym wykazują się stare kraje UE.

Wartość Produkt Krajowego Brutto wytworzonego w Irlandii na 2002 rok to ok. €130 miliardów. Około 8% jego wartości powstało w rolnictwie i przemyśle rolno-spożywczym, 42% w przemyśle wytwórczym, a pozostałe 50% PKB przypada na sektor usług. Wartość irlandzkiego eksportu towarów i usług wyniosła w tym czasie ponad €121 mld. (96% PKB) a importu ok. €97 mld. Łączne obroty wyniosły €218 mld., co daje zawrotne 168% PKB. Sama nadwyżka obrotów handlowych wyniosła €24 mld., co świadczy o ogromnej otwartości tamtejszej gospodarki i jej wybitnie pro-eksportowym charakterze.

Irlandia jako kraj wysoko uprzemysłowiony posiada stosunkowo niewielkie zasoby surowców naturalnych. Jej przemysł wydobywczy opiera się w znacznej mierze na odkrytych w minionej dekadzie rudach cynku (wydobycie: 134 tys. ton rocznie) oraz ołowiu (45 tys. ton rocznie). Poza nimi posiada też nieduże ilości gipsu, miedzi, srebra, gazu ziemnego, torfu, węgla brunatnego oraz surowców budowlanych.

Irlandzka gospodarka opiera się głównie na zaawansowanych gałęziach przemysłu, które stanowią sektory: informatyczny, elektroniczny, chemiczny i farmaceutyczny. Szybki rozwój przemysłu wysokich technologii zawdzięcza ona głównie inwestycjom USA, dzięki którym jest ona najszybciej rozwijającym się pod tym względem krajem w Europie. Główne skupiska przemysłowe Irlandii to Dublin, Corcaigh, Gaillimh, Lumineach i Port Lairge.

Rynek usług na wyspie najprężniej działa w dziedzinach telekomunikacyjnych, IT, finansowych oraz handlu elektronicznego. W dziedzinie handlu i przemysłu oprócz Stanów Zjednoczonych największymi partnerami Irlandii są Wielka Brytania, Niemcy i Francja. W danej chwili ponad 70% produkcji przemysłowej republiki wytwarzane jest przez firmy zagraniczne. Tak wysokie uzależnienie od kapitału zagranicznego, mimo oczywistych korzyści czyni irlandzką gospodarkę szczególnie podatną na zawirowania w światowym handlu.

Układ gospodarki wolnorynkowej w Irlandii jest dosyć nietypowy – państwo wspiera i promuje rozwój prywatnych inicjatyw biznesowych, jednocześnie utrzymując silną kontrolę nad podstawowymi usługami i gałęziami gospodarki, mającymi znaczenie strategiczne. Taki układ zdaje się działać w Irlandii bardzo dobrze, dzięki czemu może ona utrzymywać wysokie tempo wzrostu,

Irlandia przed przemianami gospodarczymi z lat ’90 ubiegłego wieku była głównie krajem rolniczym, co można zauważyć do dzisiaj. W Irlandii rolnictwo nadal jest jednym z ważniejszych sektorów gospodarki. Mimo tego jego udział w wytwarzaniu irlandzkiego PKB ciągle spada, a zatrudnienie w rolnictwie stale się zmniejsza. Sektor rolno-spożywczy dał w 2002 roku zatrudnienie 9,5% siły roboczej Irlandii, a eksport produktów rolno-spożywczych stanowił w owym roku 7,1% eksportu całkowitego.

Z całej powierzchni kraju, która wynosi 6,9 milionów hektarów, użytki rolne zajmują ich prawie 5 milionów (72,5%), z tego 91% to łąki i pastwiska a 9% to grunty orne. Rolnictwo Irlandii jest wysoko zmechanizowane, średnia powierzchnia gospodarstwa to 32 hektary. W 2002 roku rolną prowadziło tam 136.500 farm, co daje około 240 tys. zatrudnionych. Olbrzymią większość w rolnictwie stanowią małe gospodarstwa rolne. Powierzchnia przeznaczona pod uprawy rolnicze jest niewielka, za to wysoce produktywna. W rolnictwie pracuje wciąż 1/8 zawodowo czynnej ludności Irlandii.

Produkcja wołowiny i mleka to 58% całej produkcji rolniczej. Pogłowie bydła w Irlandii to 6,5 miliona sztuk, owiec 4,8 miliona, ponadto hoduje się 1,8 miliona sztuk trzody chlewnej i ponad 13 milionów szt. drobiu. Jako przykład podać można, że samowystarczalność Irlandii w produkcji masła to 1016%, a wołowiny 820%. Właśnie wyroby mleczarskie i wołowina stanowią jej największe pozycje eksportowe wśród artykułów rolno-spożywczych (wartościowo ponad €1 mld każda z nich). Irlandia zajmuje drugie miejsce na świecie (po Nowej Zelandii) pod kątem produkcji mleka krowiego na głowę jednego mieszkańca. Z upraw największe znaczenie mają jęczmień, pszenica, buraki cukrowe, ziemniaki i len.

Szybki rozwój Irlandia zawdzięcza pomocy Unii, długoletnim zwolnieniom podatkowym, a także stosunkowo taniej sile roboczej. Przyniosło to korzyści przede wszystkim ośrodkom regionalnym, gdzie przemysł oparty jest głównie na przetwórstwie płodów rolnych. Rozwinął się przemysł zbożowo-młynarski, mleczarski, browarnictwo oraz produkcja wysoko procentowych alkoholi. Jednak same członkostwo w UE, wbrew powszechnie panującym opiniom nie przyczyniło się do sukcesu ekonomicznego Irlandii.

Zawdzięcza go ona inwestycjom zagranicznym i reformom, dzięki którym utrzymuje bardzo niski poziom deficytu budżetowego i długu publicznego, niskie podatki, inflację na poziomie 3%, bezrobocie ok. 4%, oraz trwałą zdolność do przyciągania inwestycji z sektora wysokich technologii. Taki układ w skali gospodarki światowej, od której Irlandia jest bardzo silnie uzależniona, a która to znajduje się w danej chwili w korzystnym okresie rozwoju, prognozuje jej bardzo dobre wyniki na wiele kolejnych lat.