Wyjątkowo trudnym dla rodaków przebywających na Zielonej Wyspie jest przyzwyczajenie się do chleba, oferowanego przez tamtejsze sklepy. W Polsce jego odpowiednikiem jest pieczywo tostowe. Typowy krajowy chleb można zakupić jedynie w specjalnych sklepach sprowadzających żywność dla obcokrajowców.

Ceny produktów żywnościowych w Irlandii są dużo wyższe niż w Polsce. Przykłady cen uśrednionych:

- chleb -> €1.30 / bochenek

- szynka -> €2 / 200g

- piersi z kurczaka -> €4.5 / 450g

- pieczony kurczak -> €5 / sztuka

- ziemniaki -> €6 / 10kg

- marchew -> €1.20 / kg

- masło -> €2 / 454g

- ser cheddar -> €4 / 400g

- mleko -> €1 / litr

- jaja -> €2 / tuzin

- kawa -> €2.90 / 227g

- herbata -> €1.40 / opakowanie

- banany -> €1.30 / kg

- jabłka -> €1 / kg

- sok -> €1 / litr

- polskie piwo -> €2 / butelka

Ci, którym zależy na obniżeniu kosztów związanych z zakupami, powinni dokonywać ich w dużych sieciach supermarketów, takich jak Tesco, Lidl, czy najtańsza z propozycji – Aldi (Dunnes Stores czy Marks&Spencer zaliczają się do drogich sieci supermarketowych). Należy zwracać uwagę na produkty oznaczone logo owych sieci – są one bardzo często najtańszymi ofertami w sklepie. Warto również zaopatrzyć się w karty zniżkowe oferowane przez większość sieci – oszczędności przez nie generowane są nieduże, ale dla tych, którzy chcą odłożyć pieniądze może być to korzystnym rozwiązaniem. Należy wystrzegać się zakupów na stacjach benzynowych, ponieważ tamtejsze ceny są zawyżone.

Zakupy alkoholi są w Irlandii bardzo kosztowne. Są one obłożone wysokim podatkiem, co stanowi jedno z rozwiązań rządu w walce z alkoholizmem.

Na Zielonej Wyspie wina należą do jednych z najdroższych alkoholi – cena trunku niskiej jakości tego typu zaczyna się od €4. Przyzwoita butelka wina kosztuje w okolicach €10. Ceny piwa kształtują się również na wysokim poziomie, przy czym należy wspomnieć, że najtańszymi są piwa wyprodukowane w Irlandii, ponieważ nie są one obłożone tak wysoką akcyzą. Ciemne piwa typu stout/porter są tańsze niż piwa jasne pełne. Alkohole wysokoprocentowe są bardzo drogie – cena półlitrowej butelki wódki wątpliwej jakości zaczyna się w okolicach €15. Zakupów alkoholi najlepiej dokonywać w specjalnych sklepach „off-licence”, które oferują w tym względzie najkorzystniejsze ceny, często lepsze niż supermarkety.

Dodatkowym kosztem, z którym należy się liczyć przy dokonywaniu zakupów jest podatek od plastikowych toreb, który wynosi €0.15. Na Szmaragdowej Wyspie nie pobiera się kaucji za butelki czy puszki.

Typowe godziny otwarcia sklepów to:

poniedziałek – sobota 9.30-18.00

niedziela i święta 12.00-18.00

Jednego dnia w tygodniu sklepy pozostają otwarte dłużej, bo do godziny 20.00. W zależności od regionu Irlandii jest to czwartek lub piątek. Całą dobę zakupy można robić na niektórych stacjach benzynowych, bądź w większych supermarketach.

Jeżeli zależy nam na zakupach różnych artykułów nie związanych z żywnością, najlepiej dokonywać ich podczas wyprzedaży (ang. sale). Mają one miejsce po świętach Bożego Narodzenia (wyprzedaż zimowa) lub na przełomie czerwca i lipca (wyprzedaż letnia). Warto również rozglądać się za licznymi wyprzedażami okazjonalnymi, które pojawiają się w ciągu całego roku, by przyciągnąć klientów do sklepów.

Prawa konsumenta w Irlandii różnią się nieznacznie od polskich. Według wdrożonej w 1999 roku dyrektywy dotyczącej praw sprzedaży towarów konsumpcyjnych i gwarancji, minimalny okres zapewnionej „bezawaryjności” towaru został określony na 2 lata i musi być on bezwzględnie dotrzymany przez producenta. Przyjmuje się również, że każda nieprawidłowość związana z towarem, która uwidoczniła się w ciągu sześciu miesięcy od jego zakupu, była wadą ukrytą (o ile nie udowodniono inaczej) i klient może żądać przywrócenia towaru do stanu właściwego. W czasie okresu gwarancji klient może domagać się wolnej od opłaty naprawy, bądź wymiany wadliwego towaru na nowy. W kwestii produktów gospodarstwa domowego, RTV itp. producent nie jest zobowiązany udzielić na nie gwarancji. Jeżeli to robi, okres obowiązywania określony jest najczęściej na 12 miesięcy i podlega on tym samym zasadom, co towary konsumpcyjne.

Jeżeli towar nie jest wadliwy, w świetle prawa konsument nie może żądać wymiany lub zwrotu pieniędzy.

Ciekawą wiadomością jest również fakt, iż w przeciwieństwie do Polski, irlandzki sprzedawca nie ma obowiązku wydawania klientowi paragonu. Wyjątek stanowią taksówkarze.